Leven na de dood, reïncarnatie, het is voor ieder mens zijn/haar keuze om hier in te geloven. Voor mij is het geen keus ik weet voor mezelf zeker dat het niet met 80 jaar eindigt hier op aarde. Ik kan over dit onderwerp alleen mijn eigen verhaal vertellen en wil absoluut niet andere mensen beïnvloeden.

Het leven op aarde is voor mij een begin een leer proces en je raakt eigelijk nooit uitgeleerd.

In mijn opgroeiende leven dacht ik vaak aan wat voor ellende mensen soms moeten ondergaan, en probeerde ik voor mezelf daar een rede voor te zoeken. Lieve mensen die hun kind kwijt raken aan een ernstig ongeluk of een ziekte. Waarom moet een vrouw negen maanden haar kindje bij zich dragen om het net na de geboorte te verliezen.

Vaak hoor je dat mensen die een trauma hebben ondergaan na die trauma een heel belangrijke keuze maken en die keuze zorgt ervoor dat ze andere mensen helpen. Zonder die trauma hadden ze waarschijnlijk nooit dat pad gekozen.

Ik zie het leven als een breed pad die we af gaan, het pad heeft allemaal zijwegen waar we op terecht komen, maar het is de bedoeling dat we weer terug komen op het brede pad om onze reis te vervolgen. We krijgen een bepaalde tijd op aarde een lichaam waar we erg zuinig op moeten zijn en met dit lichaam kunnen we als enige op aarde heel erg veel moois verrichten. Natuurlijk kunnen we ook voor ontzettend veel ellende zorgen. Wij als mens kunnen denken en voelen en zijn zo ontzettend speciaal.

Als het leven voorbij is hier op aarde gaan we ergens anders heen, voor de ene is dat de hemel voor de ander is dat iets anders. Voor mij is het, het plekje waar je het liefste zou willen zijn. Waar je antwoorden kan krijgen op vragen die je nog te stellen hebt. Een periode waar je tot rust kan komen en kan leren hoe het is om zonder lichaam te leven. Samen met andere zielen die verder zijn dan jij en die je de weg kunnen wijzen. Zonder lichaam ben je niet meer verbonden aan de aarde en kan je overal naar toe. Naar het verleden, naar de toekomst er is geen tijd meer die je tegen houdt.

Als je nog meer wil leren op aarde, of als je nog meer moet leren op aarde komt er een moment dat je ziel weer aangetrokken kan worden en je opnieuw geboren wordt. Bij het juiste gezin zodat de lessen die je nog wil leren of nog moet leren, ook kan leren.

Hoelang dit alles doorgaat weet niemand, maar voor mij is het oneindig, want als je hier op aarde bent uitgeleerd ga je verder zonder lichaam waar je nooit uitgeleerd raakt, en misschien wordt je dan wel geboren op een andere aarde waar je lessen kan voortzetten, wie zal het zeggen